Για ακόμη μια φορά ο κόσμος του ΑΡΗ που βρέθηκε σήμερα στο Παλέ απέδειξε ότι μια καυτή έδρα μπορεί να αλλάξει την ροή του αγώνα και να καθορίσει το τελικό αποτέλεσμα! Αυτό ακριβώς έγινε σήμερα στο Παλέ όπου οι περίπου 3500 φίλοι της ομάδος όταν είδαν ότι δύσκολα θα ερχόταν η νίκη γιατί οι περισσότεροι παίκτες μας ήταν από μέτριοι ως κακοί ανέλαβαν δράση και το γύρισαν. Φωνή, παλμός, ένταση, ενέργεια που ξεχείλισε ξαφνικά από τις κερκίδες και κατάφερε σαν ηλεκτρικό ρεύμα να διαπέρασει τους παίκτες μας, να τους αφυπνίσει για τα καλά και να πατήσουν το Ρέθυμνο που στο τέλος φάνηκε ανήμπορο να αντιδράσει!

Το σημερινό σενάριο το βλέπουμε εδώ και χρόνια και το ξαναείδαμε και σήμερα. Όταν μια ομάδα στηρίζει το επιθετικό της παιχνίδι στα μακρινά σουτ τότε όπως είναι λογικό όταν δεν θα μπουν τα 3ποντα τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα. Όταν μάλιστα απέναντι σου έχεις μια άκρως αθλητική ομάδα  σαν το Ρέθυμνο που με το ξεχωριστό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα στυλ παιχνιδιού είναι ικανή να προβληματίσει κάθε αντίπαλο τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα. Τα τραγικά ποσοστά στα 3ποντα, οι χαμένες βολές και η έλλειψη επιθετικών συστημάτων που θα έδιναν το εύκολο καλάθι έδειχναν ότι θα γίνει ντέρμπι μέχρι το τέλος. Κάτι που ενισχύθηκε από τον τραυματισμό του Τόμας αλλά και  από τις γνωστές εμμονές του Δ.Πριφτή με παίκτες σαν τον Σίμτσακ, τον Νέιμικ και τον Μούρτο που είχαν ελάχιστη(ως μηδαμινή) προσφορά αλλά και τον Χαρίση τον όποιο εξακολουθεί πεισματικά να μην του δίνει τον χρόνο συμμετοχής που του αναλογεί παρά το γεγονός ότι ο έμπειρος σέντερ κάνει τον τελευταίο καιρό τις καλύτερες εμφανίσεις του με την φανέλα του ΑΡΗ. Και όμως παρά την ροή του αγώνα ο Πρίφτης μοιάζει να είναι εκνευριστικά κολλημένος στο πλάνο που έχει στο μυαλό του... Ανεξάρτητα από το αν του βγαίνει ή όχι... Ευτυχώς ο κόσμος αποφάσισε να αναλάβει δράση δίνοντας το σύνθημα της αντεπίθεσης. ο Βεζένκοφ ήταν ο πρώτος που έλαβε το μήνυμα από την κερκίδα και άρχισε να στέλνει την μπάλα προς το αντίπαλο καλάθι, ο Πάσαλιτς ακολούθησε με κάποια σημαντικά σουτ αλλά  και οι 5 που ήταν πάνω στο παρκέ στα τελευταία λεπτά του αγώνα επαίξαν εκπληκτική άμυνα κλέβοντας ουσιαστικά την νίκη από τους αντιπάλους τους σε ένα άκρως συναρπαστικό παιχνίδι. 

Τέλος καλό όλα καλά αλλά κάποια στιγμή και αυτή η ομάδα θα πρέπει να αρχίσει να βελτιώνεται και να αποκτάει μια σταθερότητα στο παιχνίδι της. Ναι μεν το μακρινό σουτ είναι βασικό στοιχείο στο σύγχρονο μπάσκετ αλλά δεν γίνεται να βασίζεσαι μόνο σε αυτό και όταν δεν σου βγαίνει να μοιάζεις πελαγωμένος χωρίς αρχή, μέση και τέλος... Κάποια στιγμή θα πρέπει και ο Δ.Πρίφτης να ξανακάνει τα πλάνα του από την αρχή. Να αφήσει στην άκρη ότι είχε στο μυαλό του για βασικούς, παγκίτες και ροτέισον και να δει ποιος παίκτης την δεδομένη χρονική στιγμή μπορεί να του προσφέρει αυτά που θέλει η ομάδα για να φθάσει στη νίκη. Παίκτες φοβισμένοι που ολομόναχοι με την μπάλα στα χέρια δεν τολμάνε να κοιτάξουν το καλάθι, το μόνο που μπορούν να προσφέρουν είναι κάποια ελάχιστα λεπτά ξεκούρασης στους υπόλοιπους και όχι να τους τρώμε στην μάπα για 19' 56''.  Είναι κρίμα να βλέπεις αυτό το σύνολο να έχει τόσες δυνατότητες αλλά να χάνεται από μόνο του στην προσπάθεια. 

ΥΓ1. Τις ένδοξες στιγμές από το παρελθόν θύμισε ο κόσμος στο τελευταίο δεκάλεπτο. Μέχρι και αυτοί που τραγουδούσαν ανέμελα "αναγκάστηκαν" να συμμετέχουν στο παιχνίδι και να γιουχάρουν μαζί με τους υπόλοιπους.

ΥΓ2. Δεν είδαμε σήμερα το σχήμα "νίκης"  Πουλιανίτη-Δήμα-Καραθανάση που δοκίμασε ο Δ.Πρίφτης με τον Ολυμπιακό. Τζάμπα η προπόνηση...

ΥΓ3. Ενός λεπτού σιγή και ένα πανό ειδικά αφιερωμένο στον ανεπανάληπτο Ρόι Τάρπλεϊ.